วันนี้ ::: ขาของหัวใจ
คุณรู้จัก "ขาของหัวใจ" ไหม ??
.
.
.
อ๊ะๆๆๆๆ !!!!!!
กำลังพยายามนึกภาพ (หรือนึกว่าคนเขียนมันบ้า) รึเปล่า ?
ขอแนะนำว่าถ้านึกภาพเป็นแบบอนาโตมีจะดูน่าเกลียดมาก
ให้คิดเป็นรูปการ์ตูนน่ารักๆจะดีกว่า
หรือหลายคนอาจแอบแย้งในใจไปแล้ว
หัวใจไม่มีขา....คล้ายๆความคิดไม่มีเสียง
ไม่ว่ากัน ^^
แต่คนเขียนก็กำลังแอบยืนยันในใจเช่นกัน
"มีสิวะ มี!!!!"
ขาของหัวใจพูดไปแล้วก็เหมือนขาของร่างกาย
เอาไว้เดิน วิ่ง กระโดด เต้น ยืน นั่งยองๆ
ร่างกายที่มีขา....มีความเป็นอิสระและเป็นตัวเอง
กระฉับกระเฉง มีเรี่ยวมีแรง
เช่นกัน....หัวใจที่มีขา ก็เป็นทำนองนั้น
ส่วนที่ต่างกันคงมีเเค่....
ขาของร่างกายไม่ได้หายไปง่ายๆ
เเต่ขาของหัวใจ บางทีหายไปโดยยังไม่ทันรู้สึกตัว
.
.
.
ขาของหัวใจ
บางครั้งหายไปนาน จนลืมไปแล้วว่าเคยมี
บ่อยครั้งที่คิดไปเองว่า การที่หัวใจจะเดินไปข้างหน้าได้
ไม่มีทางใดนอกจากรอหัวใจอีกดวงมาพยุง
ฝากความหวังไว้ที่การรอคอยเสมอ
ฝากความหวังไว้ที่ใครสักคน
ที่ไม่รู้ว่าเป็นใคร ,,,,,,,,
บ้าไหมล่ะ ??
มาวันนี้ ,,,,,, เหมือนอะไรๆมันจะกระจ่างมากขึ้น
ที่รับรู้การมีอยู่ของขาคู่นั้นอีกครั้ง
เพราะรู้สึกเหมือนกลับว่า "มันจะกลับมาแล้ว"
ดีใจ ^^
ต่อไปนี้ ,,,,, หัวใจที่มีขา จะออกวิ่งโดยไม่พึ่งพาใคร
ต่อไปนี้ ,,,,, หัวใจที่มีขา จะเดินได้เเม้อยู่ตัวคนเดียว
ต่อไปนี้ ,,,,, หัวใจที่มีขา จะไม่ร้องเร่ให้ใครมาพยุง
อีกต่อไปแล้ว ......
หัวใจที่มีขา ไม่ได้ปิดกั้นความรัก
หัวใจที่มีขา ยังคงรอคอยที่จะรัก
แต่หัวใจที่มีขา ,,,,,, จะไม่ทำหัวใจตัวเองให้น่าเวทนาเท่าที่เคย
ถ้าคุณจะมา ,,,,, คุณก็คงจะมา
แล้วถึงเวลานั้น หัวใจของเราคงได้เดินข้างๆกัน
วันนี้หัวใจของฉันจะออกเดินเองเเล้วนะ
เดินชมนกชมไม้ลำพังไปก่อน
ฉันไม่เหงากับการเดินคนเดียวอีกแล้ว
เดินช้าๆนะคะคุณ
อย่ารีบร้อนตามมา เพราะคุณอาจเหนื่อยเสียก่อน
และเราคงไม่ได้พบกัน .... ตลอดไป
^________________^
ป. ปลา ล. ลิง
หนึ่ง ,,,, คุณผู้ถูกรัก มิตรภาพที่ดีและการได้เป็นคนสำคัญ ทำให้ฉันยิ้มได้เสมอ
สอง ,,,, วันนี้ฉันดีใจที่คุณมีรอยยิ้ม
สาม ,,,, ขอบคุณพี่เอ๋ บุรุษผู้ต่อขาของหัวใจโดยไม่รู้ตัว
สีสี่ ,,,, แนะนำหนังสือ soundtrack of my life ของพี่เอ๋ "นิ้วกลม" ให้ทุกคนอ่านค่ะ
ห้า ,,,, ยังโปรโมตละครถาปัดต่อไป
หก ,,,, ขอบคุณทุกคนที่มาเม้นต์แม้จะไม่ได้ตอบกลับ ก็คิดถึงเสมอ
เจ็ด ,,,, ขอบคุณน้องมิ้นท์ที่อัพไดถึงกัน
แปด ,,,, จะเขียน ปล.ให้ครบสิบอัน
เก้า ,,,, อีกอันเดียว ฮึบ!!!!
สิบ ,,,, ฟู่ววววว.....โรคจิต
ก็ฉัน ,,,, อยู่กับความเหงาจนชิน
.
.
ฉันก็เพิ่งจะรู้ว่า ความเหงาเป็นเพื่อนคอยพึ่งพา
แม้ว่าจะต้องทนเหงาอย่างเดียวดาย
ก็ชินแล้วที่จะเหงาอยู่ต่อไป
